Stanislas Lahaut

Lahaut (°1979 - gent) laat zich steeds vaker opmerken door zijn conceptueel-minimalistische kunst die ergens schippert tussen een poëtische lichtvoetigheid en een ontwapende spontaniteit.

Stanislas Lahaut vertrekt steeds vanuit zijn eigen leefwereld. Hij moet het niet hebben van de grote gebaren, maar plaatst door middel van minimale ingrepen een poëtische of speelse voetnoot bij onze alledaagse realiteit. Gevonden objecten of situaties voorziet hij met een subtiele twist van een nieuwe laag die ons met andere ogen naar de wereld doet kijken. 

In veel gevallen vloeit Lahaut’s werk voort vanuit eenvoudige gedachtes of observaties. Zijn bespiegelingen zijn verre van determinerend of belerend, maar leggen de pendelbeweging bloot tussen zijn dagdagelijkse ervaringen en zijn eigen reflecties daarop. 

Zijn meerlagige beelden zijn rekbaar en bevatten vaak dubbele bodems. Ze behelzen een grote poëtische kwaliteit en nemen geregeld de vluchtigheid van het bestaan en de menselijke conditie als thema. Zo lijkt Lahaut’s artistieke praktijk een voortdurende poging te zijn om het gewicht van het leven te verzoenen met een alledaagse lichtheid. Daardoor vertoont het werk een interessante dynamiek, balancerend tussen verschillende menselijke gesteldheden.